دندانقروچه یا «براکسیسم» یکی از شایعترین مشکلات دهان و فک است که بسیاری از افراد بدون اینکه متوجه باشند به آن مبتلا هستند. این عارضه معمولاً هنگام خواب رخ میدهد، اما برخی افراد در طول روز نیز دندانهای خود را روی هم فشار میدهند یا میسایند. اگر دندانقروچه درمان نشود، میتواند باعث آسیب جدی به دندانها، فک، لثه و حتی کیفیت خواب شود.
در این مقاله بهصورت کامل با علائم دندانقروچه، علتها، روشهای تشخیص و درمان آن آشنا میشوید.
دندانقروچه یا Bruxism به فشردن یا ساییدن غیرارادی دندانها گفته میشود که میتواند هنگام بیداری یا در خواب رخ دهد. دندانقروچه در خواب یکی از اختلالات حرکتی مرتبط با خواب است و ممکن است فرد از وقوع آن آگاه نباشد.
دندانقروچه همیشه به معنی وجود یک مشکل دندانی نیست و عوامل مختلفی میتوانند در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند؛ از جمله استرس و عوامل روانشناختی، برخی داروها و مواد، اختلالات خواب و عوامل مرتبط با سیستم عصبی و عضلات فک.
دندانقروچه شدید یا مکرر میتواند باعث سایش دندانها، حساسیت دندانی، درد یا خستگی عضلات فک، درد صورت و اختلالات مفصل گیجگاهیفکی (TMJ) شود. در برخی افراد نیز ممکن است با سردرد، اختلال خواب یا علائم دیگر همراه باشد.
از آنجا که دندانقروچه در خواب میتواند با سایر اختلالات خواب همراه باشد، در صورت وجود علائم قابل توجه، ارزیابی دقیق علت و عوامل همراه اهمیت دارد. دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، در ارزیابی اختلالات خواب و علائم مرتبط با آنها میتواند به تشخیص علت و انتخاب رویکرد درمانی مناسب کمک کند.
درمان دندانقروچه بر اساس علت، شدت علائم و مشکلات همراه تعیین میشود و ممکن است شامل اقدامات دندانپزشکی، اصلاح عوامل تشدیدکننده، درمان اختلالات خواب و در برخی بیماران درمانهای عضلانی مانند تزریق بوتاکس در عضلات جونده باشد.
دندانقروچه ممکن است در خواب یا بیداری رخ دهد و شدت علائم آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بسیاری از افراد، بهویژه در دندانقروچه هنگام خواب، خودشان متوجه این رفتار نمیشوند و علائم توسط همسر یا اعضای خانواده، یا در معاینه دندانپزشکی مشخص میشود.
شایعترین علائم و نشانههای دندانقروچه عبارتاند از:
در دندانقروچه خواب، ثبت فعالیت عضلات جونده در پلیسومنوگرافی (تست خواب) میتواند در شرایط منتخب به ارزیابی دقیقتر این پدیده کمک کند؛ بهخصوص زمانی که تشخیص بالینی کافی نباشد یا احتمال وجود سایر اختلالات خواب مطرح باشد.
شدت علائم بهتنهایی تعیینکننده روش درمان نیست. در ارزیابی بیمار باید میزان فعالیت دندانقروچه، آسیب دندانی، درد عضلات و مفصل فک، اختلالات خواب همراه و عوامل زمینهای در نظر گرفته شوند. در صورت وجود درد یا فعالیت قابل توجه عضلات جونده، ممکن است روشهایی مانند تزریق بوتاکس به عضلات ماستر و تمپورالیس نیز در کنار سایر روشهای درمانی مورد بررسی قرار گیرند.
دندانقروچه معمولاً یک علت واحد ندارد و مجموعهای از عوامل میتوانند در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند. این عوامل در دندانقروچه هنگام بیداری و دندانقروچه در خواب ممکن است متفاوت باشند.
مهمترین عوامل مرتبط با دندانقروچه عبارتاند از:
استرس و عوامل روانشناختی: اضطراب، تنش و استرس میتوانند با افزایش فشردن دندانها، بهویژه در بیداری، همراه باشند.
اختلالات خواب: دندانقروچه در خواب ممکن است همراه با برخی اختلالات خواب، از جمله آپنه انسدادی خواب، دیده شود.
مصرف برخی داروها و مواد: بعضی داروها و مواد میتوانند در برخی افراد با افزایش فعالیت حرکتی فک ارتباط داشته باشند.
مصرف کافئین و مواد محرک: مصرف زیاد برخی مواد محرک، بهویژه در ساعات نزدیک به خواب، ممکن است در بعضی افراد دندانقروچه را تشدید کند.
سیگار و الکل: مصرف این مواد میتواند با افزایش احتمال یا شدت دندانقروچه در خواب همراه باشد.
عوامل فردی و ژنتیکی: در برخی افراد استعداد بیشتری برای بروز دندانقروچه وجود دارد.
برخی بیماریها و اختلالات عصبی: در شرایط خاص، دندانقروچه میتواند در زمینه برخی بیماریهای عصبی یا اختلالات حرکتی دیده شود.
در دندانقروچه خواب، توجه به کیفیت خواب، خروپف، وقفههای تنفسی، خوابآلودگی روزانه و سایر علائم اختلالات خواب اهمیت دارد. وجود این علائم میتواند ضرورت ارزیابی تخصصی خواب را مطرح کند.
بنابراین درمان مؤثر فقط به کنترل عضلات فک محدود نمیشود. ابتدا باید عوامل زمینهای و اختلالات همراه شناسایی شوند. دکتر حامد امیریفرد با تخصص در مغز و اعصاب و پزشکی خواب میتواند در ارزیابی ارتباط دندانقروچه با اختلالات خواب و تعیین مسیر مناسب بررسی و درمان نقش داشته باشد.
دندانقروچه در خواب یا Sleep Bruxism به فعالیت تکراری عضلات جونده در هنگام خواب گفته میشود که میتواند به صورت فشردن یا ساییدن دندانها بروز کند. فرد معمولاً از این فعالیت آگاه نیست و ممکن است همسر یا اعضای خانواده آن را متوجه شوند.
دندانقروچه در خواب میتواند همراه با برخی اختلالات خواب دیده شود. یکی از مهمترین مواردی که در ارزیابی بیمار باید به آن توجه کرد، آپنه انسدادی خواب (OSA) است. در صورت وجود خروپف، وقفههای تنفسی مشاهدهشده، احساس خفگی یا نفسنفس زدن در خواب، سردرد صبحگاهی یا خوابآلودگی روزانه، بررسی احتمال آپنه خواب اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در برخی افراد، رویدادهای تنفسی و تغییرات مرتبط با آنها در طول خواب میتوانند با برانگیختگیهای کوتاه (arousal) و تغییر فعالیت سیستم عصبی خودکار همراه باشند. دندانقروچه ممکن است در ارتباط زمانی با این تغییرات مشاهده شود، اما وجود دندانقروچه بهتنهایی به معنی ابتلا به آپنه خواب نیست.
در صورت شک به یک اختلال خواب همراه، پزشک ممکن است بر اساس علائم و معاینه، انجام پلیسومنوگرافی (PSG) را توصیه کند. تست خواب میتواند الگوی خواب، تنفس، اکسیژن خون، حرکات بدن و در صورت استفاده از کانالهای مناسب، فعالیت عضلات جونده را ارزیابی کند.
تشخیص دقیق اهمیت دارد؛ زیرا اگر دندانقروچه در زمینه یک اختلال خواب دیگر ایجاد یا تشدید شده باشد، درمان عامل زمینهای میتواند بخش مهمی از برنامه درمانی باشد.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، در ارزیابی بیمارانی که دندانقروچه همراه با خروپف، اختلال تنفس هنگام خواب، خوابآلودگی یا سایر علائم اختلالات خواب دارند، میتواند در تشخیص اختلالات همراه و تعیین مسیر مناسب بررسی کمککننده باشد.
تشخیص دندانقروچه معمولاً بر اساس شرح حال، علائم بیمار و معاینه انجام میشود. در دندانقروچه خواب، از آنجا که بیمار ممکن است خود از فشردن یا ساییدن دندانها آگاه نباشد، گزارش همسر یا فردی که در کنار بیمار میخوابد نیز میتواند اهمیت داشته باشد.
در ارزیابی بیمار معمولاً موارد زیر بررسی میشوند:
در بسیاری از موارد، برای تشخیص دندانقروچه به تست خواب نیاز نیست. با این حال، اگر علائم نشاندهنده یک اختلال خواب همراه باشند، یا تشخیص دندانقروچه خواب نیاز به بررسی دقیقتری داشته باشد، ممکن است پلیسومنوگرافی (PSG) انجام شود.
در پلیسومنوگرافی میتوان مراحل خواب، تنفس، اکسیژن خون، ضربان قلب و حرکات بدن را بررسی کرد و در صورت وجود کانال مناسب برای ثبت فعالیت عضلات جونده، فعالیت ریتمیک عضلات فک را نیز ارزیابی کرد.
تشخیص صحیح اهمیت دارد؛ زیرا هدف درمان فقط کاهش فعالیت عضلات فک نیست و باید عوامل زمینهای و اختلالات خواب همراه نیز شناسایی شوند.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، میتواند در بیمارانی که دندانقروچه همراه با علائم اختلالات خواب یا علائم عصبی است، ارزیابی تخصصی و تعیین مسیر مناسب تشخیصی را انجام دهد.
درمان دندانقروچه به نوع دندانقروچه، شدت علائم، میزان آسیب دندانها، درد عضلات و مفصل فک و وجود عوامل یا اختلالات همراه بستگی دارد. یک روش درمانی واحد برای همه بیماران مناسب نیست و معمولاً ابتدا باید علتها و عوامل تشدیدکننده شناسایی شوند.
روشهای درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
اصلاح عوامل تشدیدکننده: کاهش استرس، رعایت بهداشت خواب و اصلاح عادات مرتبط با فشردن دندانها میتواند در برخی بیماران مفید باشد.
درمان اختلالات خواب همراه: در صورت وجود آپنه خواب یا سایر اختلالات خواب، درمان بیماری زمینهای اهمیت دارد.درمان با CPAP در درمان آپنه نقش دارد.
درمان باید متناسب با بیمار انتخاب شود. بوتاکس جایگزین ارزیابی علت دندانقروچه یا درمان اختلالات خواب همراه نیست و در صورت وجود آپنه خواب یا سایر مشکلات زمینهای، درمان آنها نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، در ارزیابی بیمارانی که دندانقروچه آنها با اختلالات خواب، سردرد یا علائم عصبی همراه است، میتواند در تشخیص عوامل همراه و انتخاب مسیر مناسب درمان نقش داشته باشد.
تزریق بوتاکس (سم بوتولینوم نوع A) یکی از روشهایی است که در برخی بیماران مبتلا به دندانقروچه، بهویژه در صورت فعالیت بیش از حد یا درد عضلات جونده، مورد استفاده قرار میگیرد.
بوتاکس با کاهش آزادسازی استیلکولین در محل اتصال عصب و عضله، قدرت انقباض عضله را کاهش میدهد. در دندانقروچه، هدف از تزریق به عضلات جونده معمولاً کاهش شدت فعالیت عضلات و نیروی فشردن یا ساییدن دندانها است؛ نه فلج کامل عضله.
عضلات ماستر (Masseter) و در برخی شرایط تمپورالیس (Temporalis) از عضلاتی هستند که ممکن است در درمان هدف قرار گیرند. محل و میزان تزریق باید بر اساس معاینه، الگوی فعالیت عضلات، علائم بیمار و اهداف درمان تعیین شود.
مطالعات موجود نشان میدهند که تزریق سم بوتولینوم میتواند در برخی بیماران باعث کاهش فعالیت عضلات جونده، شدت دندانقروچه و درد مرتبط با عضلات فک شود. با این حال، پاسخ به درمان در همه افراد یکسان نیست و شواهد علمی درباره میزان اثربخشی و بهترین روش تزریق همچنان در حال تکمیل است.
نکته مهم این است که بوتاکس علت زمینهای دندانقروچه را درمان نمیکند. اگر دندانقروچه در ارتباط با یک اختلال خواب مانند آپنه انسدادی خواب، مصرف برخی داروها یا عوامل دیگر باشد، باید علت و عوامل همراه نیز ارزیابی و در صورت نیاز درمان شوند.
اثر تزریق دائمی نیست و با گذشت زمان فعالیت عضله بهتدریج افزایش مییابد. مدت اثر میتواند در افراد مختلف متفاوت باشد و زمان تزریق مجدد باید بر اساس پاسخ بالینی و ارزیابی پزشک تعیین شود.
انتخاب بیمار مناسب، شناخت دقیق آناتومی عضلات صورت و فک و تکنیک صحیح تزریق اهمیت زیادی دارد. تزریق بیش از حد میتواند باعث ضعف عضلات جویدن، تغییر موقت عملکرد فک یا تغییر ظاهر صورت شود.
به همین دلیل، تصمیم درباره استفاده از بوتاکس برای دندانقروچه باید پس از ارزیابی دقیق بیمار و بررسی سایر گزینههای درمانی گرفته شود. دکتر حامد امیریفرد با توجه به تخصص خود در مغز و اعصاب و پزشکی خواب، میتواند در ارزیابی دندانقروچه، بررسی اختلالات خواب همراه و تعیین اینکه آیا درمانهای عضلانی مانند بوتاکس در چارچوب برنامه درمانی بیمار مطرح هستند یا خیر، نقش داشته باشد.
بوتاکس برای درمان دندانقروچه برای همه افراد ضروری یا مناسب نیست و معمولاً زمانی مطرح میشود که فعالیت عضلات جونده قابل توجه باشد یا دندانقروچه باعث درد و مشکلات مرتبط با عضلات فک شده باشد.
ممکن است پزشک در شرایط زیر، بوتاکس را بهعنوان یکی از گزینههای درمانی در نظر بگیرد:
دندانقروچه شدید یا مکرر که با فشردن قابل توجه دندانها همراه است.
درد، گرفتگی یا افزایش فعالیت عضلات ماستر یا تمپورالیس.
وجود درد عضلات فک یا صورت که با فعالیت بیش از حد عضلات جونده ارتباط دارد.
سایش یا آسیب دندانی قابل توجه، در صورتی که کاهش نیروی عضلات جونده بخشی از برنامه درمانی باشد.
بیمارانی که با وجود اقدامات محافظتی و درمانهای اولیه، همچنان علائم قابل توجه دارند.
قبل از تصمیمگیری برای تزریق بوتاکس، باید علتها و عوامل همراه دندانقروچه بررسی شوند. در صورت وجود خروپف، وقفههای تنفسی، خوابآلودگی روزانه یا سایر علائم اختلالات خواب، ارزیابی احتمال آپنه خواب یا سایر اختلالات خواب اهمیت دارد.
همچنین بررسی دندانها و مفصل گیجگاهیفکی توسط دندانپزشک میتواند برای انتخاب روش مناسب درمان ضروری باشد. در برخی بیماران، استفاده از محافظ دندان یا سایر اقدامات دندانپزشکی ممکن است اهمیت بیشتری از تزریق بوتاکس داشته باشد.
بوتاکس معمولاً با هدف کاهش فعالیت و قدرت انقباض عضلات جونده انجام میشود و علت زمینهای دندانقروچه را از بین نمیبرد. بنابراین اگر دندانقروچه در ارتباط با یک اختلال خواب، دارو، مواد محرک یا عوامل دیگر باشد، باید این عوامل نیز مورد توجه قرار گیرند.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، میتواند در بیمارانی که دندانقروچه همراه با علائم اختلالات خواب یا مشکلات عصبی است، در ارزیابی عوامل همراه و تعیین مسیر مناسب درمان کمک کند. در صورت مطرح بودن درمانهایی مانند بوتاکس، انتخاب بیمار و تصمیمگیری درباره مناسب بودن این روش باید بر اساس معاینه و شرایط بالینی فرد انجام شود.
درمان دندانقروچه فقط به تزریق بوتاکس محدود نمیشود. انتخاب روش مناسب به علت دندانقروچه، شدت علائم، میزان آسیب دندانها، درد عضلات و مفصل فک و وجود اختلالات خواب یا بیماریهای همراه بستگی دارد.
روشهای مورد استفاده ممکن است شامل موارد زیر باشند:
محافظ دندان (Occlusal Splint): در برخی بیماران برای محافظت از دندانها در برابر سایش و آسیب استفاده میشود. نوع و نحوه تنظیم محافظ باید توسط دندانپزشک تعیین شود.
اصلاح عادات و کاهش عوامل تشدیدکننده: کاهش استرس، توجه به وضعیت فک در بیداری، کاهش مصرف مواد محرک و رعایت اصول بهداشت خواب میتواند در برخی بیماران کمککننده باشد.
فیزیوتراپی و تمرینهای عضلات فک: در بیمارانی که درد یا گرفتگی عضلات جونده دارند، روشهای فیزیوتراپی و تمرینهای مناسب ممکن است به کاهش علائم کمک کنند.
درمان اختلالات خواب همراه: اگر دندانقروچه همراه با آپنه خواب یا اختلال خواب دیگری باشد، تشخیص و درمان آن اختلال اهمیت دارد.
درمان دارویی در شرایط منتخب: در برخی بیماران ممکن است بر اساس علت و شرایط بالینی، درمان دارویی مطرح شود. مصرف خودسرانه دارو برای درمان دندانقروچه توصیه نمیشود.
بوتاکس عضلات جونده: در برخی بیماران با فعالیت شدید عضلات جونده یا درد مرتبط با آنها، تزریق سم بوتولینوم میتواند یکی از گزینههای درمانی باشد.
هیچیک از این روشها برای همه بیماران مناسب نیست. برای مثال، محافظ دندان بیشتر با هدف محافظت از دندانها استفاده میشود و لزوماً فعالیت دندانقروچه را متوقف نمیکند؛ در حالی که بوتاکس با کاهش فعالیت عضلات جونده میتواند شدت نیروی فشردن دندانها را کاهش دهد.
بنابراین انتخاب درمان باید بر اساس ارزیابی فردی بیمار انجام شود و در صورت وجود اختلال خواب، مشکلات دندانی یا اختلال مفصل گیجگاهیفکی، درمان این عوامل نیز در نظر گرفته شود.
در بیمارانی که دندانقروچه با خروپف، وقفههای تنفسی، خوابآلودگی روزانه، سردرد صبحگاهی یا سایر علائم اختلالات خواب همراه است، ارزیابی توسط متخصص خواب میتواند به شناسایی عوامل همراه و انتخاب مسیر مناسب درمان کمک کند.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، میتواند در ارزیابی بیماران مبتلا به دندانقروچه همراه با اختلالات خواب یا علائم عصبی، در تشخیص عوامل همراه و برنامهریزی برای بررسی و درمان مناسب نقش داشته باشد.





دندانقروچه خفیف و گهگاهی ممکن است مشکل جدی ایجاد نکند، اما دندانقروچه شدید یا مکرر میتواند باعث سایش و آسیب دندانها، درد عضلات فک و مشکلات مفصل گیجگاهیفکی شود. در صورت وجود علائم قابل توجه،
دندانقروچه در خواب میتواند همراه با آپنه انسدادی خواب دیده شود، اما وجود دندانقروچه بهتنهایی به معنی ابتلا به آپنه خواب نیست. اگر خروپف، وقفههای تنفسی، احساس خفگی در خواب یا خوابآلودگی روزانه وجود داشته باشد، بررسی احتمال آپنه خواب اهمیت بیشتری پیدا میکند.
خیر. در بسیاری از افراد، تشخیص دندانقروچه بر اساس شرح حال، علائم و معاینه انجام میشود و تست خواب بهطور معمول برای همه بیماران لازم نیست. در صورت شک به اختلال خواب همراه یا نیاز به بررسی دقیقتر دندانقروچه در خواب، ممکن است پلیسومنوگرافی توصیه شود.
بوتاکس میتواند در برخی بیماران با کاهش فعالیت و قدرت انقباض عضلات جونده، شدت فشردن یا ساییدن دندانها و درد عضلات را کاهش دهد. با این حال، بوتاکس معمولاً علت زمینهای دندانقروچه را برطرف نمیکند و جایگزین تشخیص و درمان عوامل همراه مانند اختلالات خواب نیست.
بوتاکس ممکن است برای برخی بیمارانی که دندانقروچه قابل توجه، فعالیت بیش از حد یا درد عضلات جونده دارند، بهعنوان یکی از گزینههای درمانی مطرح شود. انتخاب بیمار باید پس از معاینه و بررسی سایر روشهای درمانی انجام شود.
بله. تزریق بوتاکس میتواند عوارضی مانند ضعف عضلات جویدن، دشواری موقت در جویدن، عدم تقارن یا تغییر موقت فرم صورت ایجاد کند. احتمال و شدت عوارض به محل و مقدار تزریق و شرایط فرد بستگی دارد؛ بنابراین تزریق باید توسط پزشک واجد صلاحیت و با شناخت دقیق آناتومی ناحیه انجام شود.
محافظ دندان میتواند از دندانها در برابر سایش و آسیب ناشی از دندانقروچه محافظت کند، اما لزوماً فعالیت دندانقروچه را متوقف نمیکند. انتخاب و تنظیم مناسب محافظ باید توسط دندانپزشک انجام شود.
استرس و تنش میتوانند با افزایش فشردن دندانها، بهخصوص در بیداری، ارتباط داشته باشند و در برخی افراد دندانقروچه را تشدید کنند. با این حال، دندانقروچه معمولاً یک علت واحد ندارد و عوامل مختلفی ممکن است در آن نقش داشته باشند.
بسته به علائم، ممکن است ارزیابی توسط دندانپزشک، متخصص اختلالات مفصل فک یا متخصص خواب لازم باشد. اگر دندانقروچه همراه با خروپف، وقفههای تنفسی، خوابآلودگی روزانه یا سایر علائم اختلال خواب باشد، ارزیابی توسط متخصص خواب اهمیت بیشتری پیدا میکند.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، در ارزیابی دندانقروچه و بررسی اختلالات خواب همراه میتواند به تشخیص عوامل زمینهای و انتخاب مسیر مناسب بررسی و درمان کمک کند.
دندانقروچه یا Bruxism یک رفتار حرکتی شایع است که میتواند هنگام بیداری یا خواب رخ دهد و در صورت شدید یا مکرر بودن، موجب سایش و آسیب دندانها، درد عضلات فک، سردرد و مشکلات مفصل گیجگاهیفکی شود.
در دندانقروچه هنگام خواب، توجه به علائم و اختلالات خواب همراه، بهویژه آپنه انسدادی خواب، اهمیت دارد. البته دندانقروچه بهتنهایی به معنی وجود آپنه خواب نیست و در صورت وجود علائم مشکوک، ممکن است بررسی تخصصی خواب و در موارد منتخب پلیسومنوگرافی انجام شود.
درمان دندانقروچه باید متناسب با علت و شرایط هر بیمار انتخاب شود و ممکن است شامل محافظ دندان، اصلاح عوامل تشدیدکننده، فیزیوتراپی، درمان اختلالات خواب همراه و در برخی بیماران تزریق بوتاکس به عضلات جونده باشد.
بوتاکس میتواند با کاهش فعالیت عضلات جونده به کاهش شدت فشردن یا ساییدن دندانها و درد عضلات کمک کند، اما برای همه بیماران مناسب نیست و علت زمینهای دندانقروچه را برطرف نمیکند. انتخاب این روش باید پس از ارزیابی دقیق بیمار و در نظر گرفتن سایر گزینههای درمانی انجام شود.
دکتر حامد امیریفرد، متخصص مغز و اعصاب و پزشکی خواب، در ارزیابی بیماران مبتلا به دندانقروچه، بهویژه در صورت وجود علائم اختلالات خواب یا مشکلات عصبی همراه، میتواند در تشخیص عوامل زمینهای و انتخاب مسیر مناسب بررسی و درمان نقش داشته باشد.