

نویسنده مقاله دکتر حامد امیری فرد
متخصص مغز واعصاب
فلوشیپ پزشکی خواب
وحشت خواب از دسته پاراسومنیاهای خواب غیر REM است. پاراسومنیا به رفتارها، حرکات یا تجربههای غیرمعمولی گفته میشود که هنگام خواب، در جریان بیدار شدن یا در گذار میان مراحل خواب رخ میدهند.
در وحشت خواب، فرد معمولاً از خواب عمیق غیر REM، بهویژه خواب مرحله N3، دچار برانگیختگی ناقص میشود. در این وضعیت، بخشهایی از مغز در حال برانگیخته شدن هستند، درحالیکه فرد هنوز کاملاً بیدار نشده است.
به همین دلیل، ممکن است فرد از نظر ظاهری بسیار وحشتزده به نظر برسد، اما هوشیاری و آگاهی او نسبت به محیط همچنان مختل باشد.
وحشت خواب با کابوس متفاوت است؛ در کابوس معمولاً فرد از خواب بیدار میشود و میتواند محتوای رؤیای ترسناک خود را به خاطر بیاورد، اما در وحشت خواب یادآوری حمله معمولاً وجود ندارد یا بسیار محدود است.
علائم وحشت خواب ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. شایعترین نشانهها عبارتاند از:
فریاد زدن یا گریه ناگهانی در خواب
نشستن ناگهانی در تخت یا حرکات شدید بدن
باز بودن چشمها همراه با نگاه خیره یا عدم پاسخدهی مناسب
ترس شدید و آشفتگی ظاهری
افزایش ضربان قلب و تعداد تنفس
تعریق، برافروختگی صورت یا گشاد شدن مردمکها
دشواری در آرام کردن یا بیدار کردن کامل فرد
گیجی یا ادامه خواب پس از پایان حمله
به یاد نیاوردن حمله در صبح روز بعد
بروز این علائم بهتنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست. برخی اختلالات دیگر، از جمله تشنجهای مرتبط با خواب، میتوانند تظاهرات مشابهی داشته باشند.
وحشت خواب معمولاً در یکسوم ابتدایی شب و هنگام خواب عمیق غیر REM رخ میدهد؛ زمانی که فرد از خواب N3 دچار برانگیختگی ناقص میشود.
حمله ممکن است چند دقیقه طول بکشد و گاهی طولانیتر شود. در طول حمله، فرد ممکن است فریاد بزند، حرکات شدیدی انجام دهد یا به اطرافیان پاسخ مناسبی ندهد.
در بسیاری از موارد، فرد پس از پایان حمله دوباره به خواب میرود و صبح روز بعد خاطره روشنی از اتفاق ندارد.
اگر حملات در طول یک شب بارها تکرار شوند، حرکات کاملاً مشابه و قالبی داشته باشند یا در زمانهای غیرمعمول خواب رخ دهند، بررسی تشخیصهای دیگر اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وحشت خواب معمولاً ناشی از برانگیختگی ناقص از خواب عمیق است. عوامل مختلفی میتوانند احتمال بروز این حملات را افزایش دهند یا آنها را تشدید کنند.
۱. کمبود خواب و خستگی :کمبود خواب میتواند فشار خواب عمیق را افزایش دهد و احتمال بروز برانگیختگیهای ناقص را بیشتر کند. برنامه خواب منظم و خواب کافی از اقدامات مهم برای کاهش حملات هستند.
۲. استرس و اضطراب:استرسهای روزمره، تغییرات محیطی و فشارهای روانی ممکن است در برخی افراد با افزایش حملات همراه باشند؛ هرچند استرس تنها علت وحشت خواب نیست.
۳. تب و بیماری:در کودکان، تب و برخی بیماریهای حاد ممکن است با افزایش احتمال حملات همراه باشند.
۴. برنامه نامنظم خواب:خوابیدن در ساعتهای متفاوت، بیدار ماندن طولانیمدت و تغییرات مکرر برنامه خواب میتوانند زمینه بروز پاراسومنیاها را فراهم کنند.
۵. اختلالات تنفسی حین خواب:آپنه انسدادی خواب با ایجاد اختلال در تداوم خواب و برانگیختگیهای مکرر میتواند با پاراسومنیاها همراه باشد. در افرادی که خروپف بلند، وقفه تنفسی مشاهدهشده یا خوابآلودگی روزانه دارند، بررسی احتمال آپنه خواب اهمیت دارد.
۶. سابقه خانوادگی:در برخی افراد، سابقه خانوادگی وحشت خواب، راه رفتن در خواب یا سایر پاراسومنیاها دیده میشود.
۷. برخی داروها و مواد:برخی داروها یا مواد ممکن است بر ساختار خواب و احتمال بروز رفتارهای غیرمعمول هنگام خواب اثر بگذارند. در صورت شروع یا تشدید حملات پس از مصرف یک دارو، بررسی پزشکی لازم است و نباید دارو را خودسرانه قطع کرد.
وحشت خواب در کودکان شایعتر است و اغلب در سالهای پیشدبستانی و اوایل کودکی دیده میشود. کودک ممکن است ناگهان فریاد بزند، بنشیند، عرق کند یا با چشمان باز به اطراف نگاه کند، اما بهدرستی با والدین ارتباط برقرار نکند.
این رفتار میتواند برای والدین بسیار نگرانکننده باشد، ولی در بسیاری از کودکان، حملات با رشد و بلوغ سیستم عصبی کاهش مییابند.
آرامش خود را حفظ کنند و در کنار کودک بمانند.
از تکان دادن شدید کودک یا تلاش اجباری برای بیدار کردن او خودداری کنند.
محیط را ایمن کنند و وسایل خطرناک را از اطراف تخت دور کنند.
اگر کودک از تخت بلند میشود، بهآرامی از برخورد او با موانع جلوگیری کنند.
برنامه خواب منظم و خواب کافی را حفظ کنند.
در صورت حملات مکرر، زمان وقوع و مدت حملات را ثبت کنند.
اگر حملات مکرر، طولانی، همراه با آسیب یا دارای الگوی غیرمعمول باشند، ارزیابی پزشک ضروری است.
اگرچه وحشت خواب بیشتر در کودکان دیده میشود، ممکن است در بزرگسالان نیز رخ دهد. شروع جدید حملات در بزرگسالی، بهویژه اگر با حرکات شدید، آسیب یا اختلال عملکرد روزانه همراه باشد، نیازمند بررسی دقیقتر است.
در بزرگسالان باید احتمال عوامل زمینهای مانند کمبود خواب، اختلالات تنفسی حین خواب، مصرف برخی داروها و سایر اختلالات خواب بررسی شود.
همچنین لازم است تشخیصهای دیگری مانند تشنجهای شبانه و اختلال رفتار خواب REM در صورت تناسب با شرح حال و علائم مورد توجه قرار گیرند.
تشخیص وحشت خواب در بسیاری از موارد بر اساس شرح حال دقیق بیمار و فردی که حمله را مشاهده کرده است، انجام میشود.
پزشک معمولاً درباره موارد زیر سؤال میکند:
سن شروع حملات و مدت ابتلا
زمان وقوع حملات در طول شب
تعداد و مدت حملات
میزان پاسخدهی فرد هنگام حمله
وجود یا نبود یادآوری صبحگاهی
سابقه خانوادگی پاراسومنیاها
میزان خواب، برنامه خواب و عوامل تشدیدکننده
خروپف، وقفه تنفسی و خوابآلودگی روزانه
داروهای مصرفی و سابقه بیماریهای عصبی
در موارد معمول، شرح حال بالینی ممکن است برای تشخیص کافی باشد و انجام تست خواب برای همه بیماران ضروری نیست.
بااینحال، در صورت شک به تشنج شبانه، وجود علائم غیرمعمول، حملات مکرر و آسیبزا یا احتمال اختلالات تنفسی حین خواب، پزشک ممکن است پلیسومنوگرافی (PSG) یا بررسیهای تکمیلی را توصیه کند.
ویدئوپلیسومنوگرافی با ثبت EEG در موارد منتخب میتواند به افتراق پاراسومنیا از تشنجهای مرتبط با خواب کمک کند.
درمان به سن بیمار، تعداد حملات، شدت علائم و وجود عوامل زمینهای بستگی دارد. در بسیاری از کودکان، آموزش خانواده و اصلاح عادات خواب کافی است و نیازی به دارودرمانی وجود ندارد.
۱. تنظیم برنامه خواب :خواب کافی و منظم از مهمترین اقدامات اولیه است. ساعت خواب و بیداری باید تا حد امکان ثابت باشد و از محرومیت از خواب جلوگیری شود.
۲. ایمنسازی محیط خواب:اگر فرد هنگام حمله حرکت میکند یا از تخت بلند میشود، باید موانع خطرناک از محیط حذف شوند. پنجرهها، پلهها و مسیرهای خروج نیز باید ایمن باشند.
۳. شناسایی و درمان عوامل زمینهای:در صورت وجود آپنه خواب، کمبود خواب یا عامل تشدیدکننده دیگر، درمان مناسب آن میتواند به بهبود وضعیت کمک کند.
۴. بیدارسازی زمانبندیشده:در کودکانی که حملات مکرر و تقریباً در ساعت مشخصی دارند، بیدارسازی زمانبندیشده ممکن است در برخی موارد مفید باشد. این روش باید متناسب با الگوی حملات اجرا شود و برای همه بیماران ضروری نیست.
۵. دارودرمانی:دارو معمولاً برای وحشت خواب ساده و غیرپیچیده لازم نیست. در موارد شدید، مکرر، آسیبزا یا مقاوم به اقدامات غیردارویی، پزشک متخصص ممکن است پس از ارزیابی دقیق، درمان دارویی را در نظر بگیرد.
انتخاب دارو باید با توجه به سن بیمار، بیماریهای همراه و عوارض احتمالی انجام شود. مصرف خودسرانه داروهای خوابآور توصیه نمیشود.
در صورت مشاهده هر یک از شرایط زیر، ارزیابی پزشکی توصیه میشود:
شروع حملات برای نخستین بار در بزرگسالی
تکرار زیاد حملات یا اختلال در خواب اعضای خانواده
حرکات شدید، آسیب به خود یا اطرافیان
احتمال تشنج شبانه
خروپف بلند یا وقفه تنفسی حین خواب
خوابآلودگی شدید روزانه یا اختلال عملکرد روزانه
طولانی شدن یا تغییر واضح الگوی حملات
همراهی حملات با علائم عصبی یا سایر نشانههای غیرمعمول
در صورت بروز حرکات تشنجمانند طولانی، اختلال تنفس یا عدم بازگشت هوشیاری به وضعیت معمول، باید ارزیابی اورژانسی انجام شود.
در بسیاری از کودکان، وحشت خواب یک اختلال خوشخیم و گذراست. بااینحال، خطر آسیب هنگام حرکات شدید و احتمال وجود اختلال زمینهای باید در موارد خاص بررسی شود.
الزاماً خیر. وحشت خواب معمولاً با برانگیختگی ناقص از خواب عمیق غیر REM همراه است و فرد اغلب تجربهای را به یاد نمیآورد. کابوس بیشتر در خواب REM رخ میدهد و معمولاً پس از بیداری قابل یادآوری است.
معمولاً خیر. تلاش اجباری برای بیدار کردن کودک میتواند موجب آشفتگی بیشتر شود. بهتر است والدین آرام بمانند و از ایمنی کودک محافظت کنند.
بله. درمان به علت و شدت حملات بستگی دارد. اصلاح خواب، رفع عوامل تشدیدکننده و درمان اختلالات همراه در بسیاری از موارد اهمیت دارند. در حملات شدید یا غیرمعمول، ارزیابی تخصصی لازم است.
در بیشتر کودکان خیر. دارودرمانی تنها در شرایط منتخب و پس از ارزیابی پزشک مطرح میشود.
اختلالات تنفسی حین خواب، از جمله آپنه انسدادی خواب، ممکن است با برانگیختگیهای مکرر و برخی پاراسومنیاها همراه باشند. در صورت وجود خروپف بلند، وقفه تنفسی یا خوابآلودگی روزانه، بررسی آپنه خواب اهمیت دارد.
اگر حملات وحشت خواب مکرر هستند، باعث آسیب میشوند یا احتمال تشنج شبانه و اختلالات تنفسی حین خواب وجود دارد، ارزیابی تخصصی میتواند به تشخیص صحیح و انتخاب درمان مناسب کمک کند.
در کلینیک خواب آرامیس، بیماران مبتلا به اختلالات خواب از جمله بیخوابی، آپنه خواب، خروپف و سایر مشکلات خواب ارزیابی میشوند. در صورت نیاز، پزشک انجام تست خواب یا بررسیهای تکمیلی را توصیه میکند.
برای آشنایی با خدمات و دریافت اطلاعات بیشتر، به سایت خواب آرام مراجعه کنید.
یادآوری: این مطلب با هدف افزایش آگاهی تهیه شده است و جایگزین ارزیابی و توصیه پزشکی اختصاصی نیست.